Το Σουηδικό μοντέλο

Γενικά η Σουηδία προτείνεται για καλοκαίρι, για να πετύχετε καλό καιρό και μεγάλες μέρες. Το χειμώνα έχει το απίλ της με τα χιόνια και τα σχετικά, αλλά προσέξτε γιατί το πιο πιθανό είναι να σας ταράξει η βροχή, το ψοφόκρυο και η μαύρη μαυρίλα από τις 2 το μεσημέρι. Μη λέτε ότι δεν σας προειδοποίησα!

Στοκχόλμη παραμυθένια. Gamla Stan για στενά δρομάκια με γλάστρες με λουλούδια στα παράθυρα, σκοτεινές αψίδες και περάσματα μεσαιωνικά. Όπερα, ανάκτορα, ναοί γοτθικοί, spires παντού, χαμηλά σύννεφα στον ουρανό και αντηλιά στα νερά και σκεπές που πρασινίζουν από την υγρασία (χαλκός πρέπει να είναι, αλλά δεν είμαι και σίγουρη - ή μήπως μπρούτζος;). Για φαγητό προτιμήστε τους κινέζικους μπουφέδες που έχει σε κάθε δρόμο από πέντε - και κάποιες φορές συνοδεύονται και από πιο εξτρίμ γεύσεις, π.χ. μπουφές Μογγολίας.

Το Vasteras απέχει μία περίπου ώρα από τη Στοκχόλμη, παρόλο που μοιράζονται τις όχθες της ίδιας λίμνης! Γενικά το νερό παίζει πολύ συχνά στη Σουηδία κυρίως λίμνες και ποτάμια. Από εκεί συντηρούνται και τα ατελείωτα δάση τους που έχουν άλλη αίσθηση από τα δικά μας, τόσο στην εμφάνιση όσο και στην ατμόσφαιρα. Η επάνω φωτογραφία τραβήχτηκε από το κτίριο της τοπικής εφημερίδας. Τα σκαλοπάτια του κτιρίου κοσμεί το άγαλμα μιας γάτας, η οποία κατά φάσεις εξαφανίζεται από τη θέση της και εμφανίζεται σε άσχετα σημεία της πόλης, μέχρι κάποιος ευσυνείδητος Βεστεριανός να την επιστρέψει στο βάθρο της. Η γάτα πάντως με τις βόλτες της είναι το ανέκδοτο της πόλης. Επίσης το bistrot της γωνίας φτιάχνει απίστευτες jacket potatoes με bacon και curry sauce - συστήνονται ανεπιφύλακτα!

Άλλα εντόπια εδέσματα: επάνω, η περίφημη princesstort που έχει παντεσπάνι, κρέμα (σε όσες στρώσεις θέλετε) και marzipan. Είναι ελαφριά και δροσιστική διότι λόγω marzipan το υπόλοιπο δεν έχει καθόλου ζάχαρη. Κάτω, θαυμάστε ένα σωρό καραβίδες λιμνίσιες νερόβραστες (μπλιαχ), μόνο με αλάτι. Αυτές τις τρώνε οι Σουηδοί μια συγκεκριμένη μέρα κάπου τον Αύγουστο, που είναι η γιορτή της καραβίδας (πώς έχουμε εμείς τη γιορτή τσακώνικης μελιτζάνας, κάτι τέτοιο). Δεν ξέρω ποια η γνώμη σας για τα θαλασσινά και τα λιμνίσια, αλλά εγώ τα απεχθάνομαι από τα μικράτα μου και εκείνη τη μέρα την έβγαλα με ωραιότατα λουκάνικα που ξέχασα και πώς τα λένε.