Οι Εντιμότατοι Φίλοι Μου

Ακολουθεί ένας φόρος τιμής στους αφανείς ήρωες της ζωής μου, τους συμπρωταγωνιστές του δικού μου Τρούμαν Σόου που τους αγαπάω όλους πολύ κι ας μη μου λένε που είναι η πόρτα που ανοίγεις και βγαίνεις από το σκηνικό...

1. Το Νατασούλι

Μένει μακριά μου, αλλά το Viva Internet να είναι καλά που μας έχει δώσει 200 ώρες δωρεάν τηλεφωνικής επικοινωνίας, τις οποίες εκμεταλλευόμαστε στο έπακρο για να αναλύουμε τα καθημερινά καθέσκατα, να φτιάχνουμε κοιλιακούς από το γέλιο, να ρίχνουμε Κατίνες για να δούμε το μέλλον μας και να ξεματιαζόμαστε (ο ΟΤΕ δεν έχει firewall για το τηλεξεμάτιασμα, διαπιστωμένο γκαραντί!). Τη θαυμάζω για την ευφράδεια, την ετοιμολογία και τις ατάκες της, αλλά και γιατί είναι από τα πιο συγκροτημένα και ικανά άτομα που ξέρω. Ζούμε βίους παράλληλους και από τότε που τη γνώρισα νιώθω ότι βρήκα τον εαυτό μου σε καλύτερη βερσιόν, πιο αισιόδοξη και θετική. Όνειρό μας είναι να μας κλείσουν όταν γεράσουμε τα παιδιά μας σε ένα σπίτι μαζί, να έχουμε μαλλί λουλακί από τις βαφές, να μπανίζουμε 50ρηδες που για μας θα είναι ξερολούκουμα και να σπάμε η μία τα χέρια της άλλης για να έρχονται τα τεκνά φυσικοθεραπευτές να μας κουράρουν.

2. Το Κατινάκι

Τα λόγια είναι περιττά για το Κατινάκι που όλοι πλέον ξέρουμε και αγαπάμε. Πληθωρική προσωπικότητα, γκουρού επί του καλλιτεχνικού στερεώματος (από Ταρκόφσκι μέχρι Γκουσγκούνη), με γελάκι τραγανό που σε κάνει να γελάς θες δε θες, μεγαλωμένη από τα μικράτα της με λέγειν και με μια αντιμετώπιση της ζωής πάντα θετική. Είναι ο ορισμός του hedonist, ζει με γούστο τα πάντα, το φαγητό, το ντύσιμο, τις παρέες, τους άντρες και δε νομίζω να αμφιβάλλει κανείς ότι δίνει το δικό της τόνο σε ό,τι κάνουν εκατοντάδες άλλοι άνθρωποι (π.χ. καλλιτεχνικό κατινάζ). Την αγαπώ πολύ και αρχικά δεν ήθελα να πάει στην παγωμένη Σουηδία, αλλά όταν είδα με τα ματάκια μου τι τεκνό κυκλοφορεί εκεί πέρα την αγάπησα ακόμα περισσότερο! Σύντομα θα τη δούμε νυφούλα κι άν όπως λέει ο μπαμπάς μου στραβωθεί κανάς χριστιανός και με πάρει και μένα θα παίζουμε όλοι μαζί κανάστα, το παιχνίδι των παντρεμένων ζευγαριών.

3. Η Έφη

Με την Έφη έχουμε οργώσει σύμπασα την αγγλική επαρχία, πάντα άγρια μεσάνυχτα και πάντα χωρίς να ξέρουμε πού βρισκόμαστε. Έχουμε περάσει 2 ώρες σε παγωμένη στάση λεωφορείου κάπου στο εξωτικό Cheadle-Hulme, χωρίς ιδέα του πού ακριβώς έχουμε χαθεί, τρώγοντας ανέμελα τα πατατάκια που έχουμε αγοράσει με τα τελευταία μας λεφτά και επιχειρηματολογώντας πως δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, εφόσον στο δρόμο κυκλοφορούν πολλές Πόρσε. Έχουμε επίσης χτίσει τα μισά κλαμπ του Μάντσεστερ με τις οικονομίες του ελληνικού κράτους και έχουμε συρθεί σχεδόν γονατιστές μέχρι το σπίτι με τις μπότες-στιλέτο που μας ήρθε να πάμε να πάρουμε. Η Έφη πλησιάζει πιο πολύ την κυνική πλευρά του εαυτού μου, αλλά είναι εκείνη που πάντα με συνεφέρει, όταν την παροιμιώδη γκρίνια μου αρχίζω να μην την αντέχω ούτε εγώ, αλλά θέλω στοργή φροντίδα και προδέρμ.

4. Ο Μανολίτο

Ο Μανολίτο είναι πρόσφατη είσοδος στο συναξάρι των αγίων που με αντέχουν και με συναναστρέφονται. Ισχυρίζεται ότι είμαι "κολλητός χωρίς α@@@@@δια", αφού μαζί έχουμε οργώσει όλες τις μπουζουκερί των Αθηνών, και μου έχει τάξει ότι άμα μάθω και να πίνω σαν άντρας θα με πάει και Εθνική και κλαρίνα. Σ' αυτή τη ζωή τελικά είναι να 'χεις στόχους. Επίσης, μαζί πηγαίνουμε ποντικοβόλτα με τη μηχανή του και λέει ότι είμαι ο καλύτερος συνεπιβάτης που είχε ποτέ, που για μένα είναι τεράααααααστιο κοπλιμάν!

5. Ο Γιάννης

Ο Γιάννης είναι το πρότυπό μου και σε πολλά πράγματα η αρσενική μου βερσιόν, αυτός που την ψάχνει πιο πολύ από όλους για το πώς θα βελτιώσει τη ζωή του και θα γίνει καλύτερος και πιο ώριμος άνθρωπος. Τον ακούω πάντα με προσοχή και οι συζητήσεις μας πάντα μου αρέσουν γιατί δίνει κουράγιο και αισιοδοξία ο ένας στον άλλον. Μετά το γυρνάμε στη βλακεία και ερχόμαστε στα ίσα μας. Ο Γιάννης είναι γεννημένος περφόρμερ και είναι απόλαυση όταν είναι στα πάνω του και σολάρει. Θα του ευχόμουν να γίνει γνωστός αλλά δεν ξέρω κατά πόσο το θέλει.

6. Η σκυλοπαρέα

Υπάρχει η Νντιντή, που μαζί περάσαμε ένα χειμώνα σε μπαρ του κέντρου και αφήσαμε εποχή. Η Στεφανία που είναι καλό παιδί κι ευαίσθητο και μαζί γλεντήσαμε στην εμποροπανήγυρη της Τεγέας (μεγαλεία)! Η Λένα που πίνουμε τους καφέδες και κσαλεγράρουμε. Η Νάσια η χαρά της ζωής που την πήγαμε στη Boom Boom και μόνο που δεν μας έπλυνε τα πόδια με τα δάκρυά της από ευγνωμοσύνη. Ο άλλος Γιάννης που είναι παντρεμένος και βγαίνουμε μαζί όταν θέλει να νιώσει τζόβενο (πάντα εν γνώσει της συμβίας προς αποφυγήν παρεξηγήσεων). Κι ο Νώλας που δεν είναι ακριβώς φίλος μου αλλά είχα πολύ καιρό να γνωρίσω τέτοιον άνθρωπο που να συνεννούμαστε τόσο καλά και να έχουμε πει τόσα πολλά κι ας τα λέμε μόνο διαδικτυακά.

Το τι θα έκανα χωρίς όλους αυτούς είναι μεγάλη ιστορία.