Ο λόγος σου με χόρτασε και το ψωμί σου φάτο

Ατάκες που έγραψαν ιστορία, που έπεσαν πάνω μου σαν τα αμόνια στα καρτούν κι όταν σηκώθηκα ήμουν πλακί:

1. "Καταλαβαίνω το μικροαστισμό και τη μιζέρια του μέσου Έλληνα που προσπαθείς να εκπροσωπήσεις, αλλά δεν τα καταφέρνεις γιατί είσαι έξυπνη, γι'αυτό θα σου δώσω εγώ την κάρτα μου να με πάρεις τηλέφωνο να βρεθούμε."

Αυτό από δικηγόρο (έχει σημασία!) που επί ένα τέταρτο προσπαθούσε να με πείσει να του δώσω το τηλέφωνό μου για να βγούμε κι εγώ αρνιόμουν ευγενικά μεν, πεισματικά δε (κοινώς μουλαρίσια). Γιατί η Ακαδημία δεν έχει προβλέψει να ξαμολύσει νανάκια ανά τον κόσμο, τα οποία θα καραδοκούν στις γωνίες και με το που πέφτει τέτοια μπαλαφάρα θα πετάγονται και θα δίνουν το Όσκαρ στο σοφολογιότατο που τη σκαρφίστηκε;

2. "Κοίτα, περνάω μια χαρά, αλλά.... δεν είμαι ερωτευμένος μαζί σου... (παύση εντατικής σκέψης, ακούγονται τα καλωδιάκια στον εγκέφαλό του που τσιτσιρίζονται) κι αυτό είναι περίεργο, γιατί εγώ συνήθως πέφτω με τα μούτρα..."

Μμμμμ, μάλιστα. Να σου πω, τώρα που φεύγεις, με πετάς μέχρι τη θάλασσα? Ξέρω, σε βγάζω λίγο από το δρόμο σου, αλλά είναι επείγουσα ανάγκη να αυτοκτονήσω σήμερα. Μισό να πήξει το τσιμέντο στα παπούτσια και φύγαμε.

3. "Όταν ήσουν πιο μικρή το βυζί σου ήταν πέτρα. Τώρα...."

Ααααα, έχω να σου γνωρίσω έναν φίλο μου. Θα παίζετε μαζί βελάκια κι εγώ θα κάνω τον κινούμενο στόχο.

Γράφοντας τα παραπάνω θυμήθηκα και μια άλλη, δικιά μου αυτή τη φορά, που αν δεν ήταν για Όσκαρ, τουλάχιστον ένα ΜΠΑΦΤΑ Χαράλαμπε το άξιζε!

Σκηνικό: με τον καλό μου στο κρεβάτι, επί των προκαταρκτικών. Εκείνος προσπαθεί να θυμηθεί τι έχει διαβάσει κατά καιρούς για τις γυναικείες ερωτογενείς ζώνες από έγκριτα αντρικά περιοδικά (χα!) κι εγώ ακολουθώντας τη σοφή συμβουλή του Κοσμοπόλιταν να ενθαρρύνεις τον καημένο που ιδροκοπάει και να μην κάθεσαι εκεί πέρα με την ευφράδεια του Ραμσή, του λέω κατά φάσεις πότε κάνει δουλειά και πότε όχι.

Σε φάση αγγελοπετριάς πετάω το εξής:

Όταν μου κάνεις αυτό νιώθω έτσι...

Όταν μου κάνεις το άλλο νιώθω αλλιώς....

.... Κι ένα αστραπόβροντοοοοοο.... (αλά αφεντικό Ζήκου)

Το ότι γέλασε τρελά μετά το αρχικό σάστισμα εκτιμήθηκε και ανταμοίφθηκε δεόντως...